![]() |
|
Spaces home (- Pεήζ∂ςhY5*-)...As Day...PhotosProfileFriendsMore ![]() | ![]() |
(- Pεήζ∂ςhY5*-)...As Days go By....... memories remainกวินทร์ ....วิน ...กีวี่.....^^"..
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
December 07 วันเวลาที่ ล่วงเลยผ่าน ทำให้ใจมันชิน และ ชา ...มหาวิทยาลัย อาจจะเปรียบได้กับ สถานศึกษา ชั้น สูง
แต่ มัน ก็ เปนอะไร มากมายกว่านั้นมากสิน้อ....
ว่าแต่เราเปลี่ยนไป เยอะแค่ใหน ที่ผ่านมาก็มีไร มากมายเกิดขึ้นเต็มไปหมดน้อ ...
เราสังเกตว่า blog เรา อ่านแล้ว หา ความสุขม่ายได้ ซัก อัน ตั้งแต่ ก่อน เอนท์ ...สอบม่ายติด ...เหงาๆๆ ...เซง ไรหลายๆ อย่าง
แต่มันก็เปน เงี้ยหละ....
การ ค้นหา ตัวเอง ในรั้ง มหาลัย ก็แปลกดีน้อ มี อะไรให้เราทำเยอะไปหมดแต่ก็ใช่ จะ เปนตัวเราไปซะหมด
หวังว่าเราจะ หา เจอเร็วๆ หลายๆ อย่างที่ ค้างคา ไม่ใช้ แค่ ความรักที่ยัง ห่างหาย ... November 01 คลื่น พัดหวน .... ...........รักเอย อยู่ที่ ใด ยังฝันใฝ่ ยังคงตามหา แท้จริง อยู่ไม่ไกล เกินฝันใฝ่ แค่เพียงหลับตา................ 2007-10-21 บน taxi กะลังรีบเดินทางไป สยามตั้งแต่เช้าไป กะเพื่อนไปนั้งเล่น ชิวๆ จนรอคอยเย็นวันนั้นอย่างใจจดใจจ่อ เพราะ ค่ำคืนนี้จะมี งานมหกรรมดนตรี รอคอยเราอยู่...... วงที่ขึ้น ก็คงเปนที่ คุ้นหู ของคนในประเทศไทย อยู่และหละ BODYSLaM : Saving my live Concert ณ indoor Std. หัวหมาก หลังจบ เพลงของ วง sweet mullet และ Klear ประชากร ที่แน่นขนันตา อัดกันแน่ ก็กรีดเสียงออกมา จน หอประชุมอินดอร์แทบแตก หลังจาก 4 คนวง บอดี้ ออกมา ด้วยการเปิดตัวอย่าง เท่.....เปิดด้วยเพลง ไม้ตาย Yah' Pid นั้นเอง ........ชอบประทับใจมาก งานเลี้ยง ก็ต้องมีเลิก ราโดยเราชอบ คำพูดพี่ตูนคำ ที่ยังจำได้ จนถึงวันนี้ว่า ....เพลงของ วงเรา ที่ได้แต่งมาก็แต่งมาเพื่อที่จะเปน แรงบันดาลใจให้ผู้ฟัง ........ เราภูมิใจที่มี คนบอกเราเสมอว่า เค้าฝ่าฝันชีวิตช่วงหนึ่งได้ด้วยเพลงของเรา บางคนอาจรู้จักเราจาก อัลบั้มแรก บางคนจากอัลบั้มที่สอง มีอยู่เพลงที่เราแต่งมา เพื่อ เปนแรงบันดาลใจให้ ชาว body slamเสมอ ....ปลายทางที่ฉันรอเธอ(ดนตรีบรรเลง) สอบ ....วันที่ 22-25 เรา สอบ ....อ่านแหลก แล้วก็จบไป ผ่านพ้น 2007-10-27 บนรถ บขส. อันเงียบสงัด มีเราคนเดียวที่ตายังเบิกโพลง ท่ามกลางความมืด มีแต่ แสงไฟ ถนน และ เสียงแอร์ ที่ทำให้บรรยากาศบนรถไม่เงียบและไร้ความรู้สึก ทุกคนหลับกันหมดแล้ว ใจเราก็นั้งคิดไป หลายๆเรื่อง ไตร่ตรอง ชีวิต รถที่แล่นผ่านมาก็แล่นผ่านไป จางหายไปในความมืด เรารู้สึกว่า ช่วงชีวิตเราตอนนี้ ดูขาดอะไรไปหลายๆ อย่างมากเลยแหละ เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นก็ถึง ภูเก็ต จังหวัดที่ได้สมญานามว่า ไข่มุกแห่ง อันดามัน ได้ไป เข้าพักที่โรงแรม แล้วก็หลับไป ครึ่งวัน วันนี้ฝนได้เทลงมาตลอดเลย เราก็นั้งเพ้ออยู่้ริมระเบียงเป็นชั้วโมง คิด นู้นคิดนี่่ไม่ตก ท่ากลางความมึนงง ว่าเราบ้าไปแล้วหรอ วันนี้อากาศดีนะ ไปทำงาน จิตวิทยา กะเจ ที่ บ้านพักคนชรา จังหวัดภูเก็ต หลังจาก งานการเสร็จสรรพก็กลับไปหา พ่อแม่เล่นน้ำ กะ น้อง นั้งเล่น แช่อยู่ในน้ำ ก็ นั้งคิดอะไรคนเดียวอีกแล้ว ...... ลองคิดดูดิ คลื่นมัน มาจากใหนน้อ เวลา ซัดมาแต่ละลูกก็ซัด มา แล้วก็ผ่านเราไป มันก็คงไม่มี โอกาศกลับมาหาเราอีกแล้วน้อ.......อย่าถามว่าเราคิดไปทำไม คิดเอาเอง ... เพ้อมาพอและ ไปและดีกว่า ..........อ่านมาถึงนี้คงเข้าใจอารมณ์เราน้อไม่ต้องอธิบาย ..... รู้อย่างเดียวว่าเหงาและรู้สึก เดียวดาย... อย่างเดียวที่ ฉุดรั้งเราไว้จาก โลกลวงตา คือ ครอบครัวและเพื่อน ไม่งั้นเราเพ้อ แย่และ ...ไปและ วิน-วี่ October 09 Concerto en Varasarnoวันนี้เป็นอีก หนึ่งวันที่ สนุกสนาน น่าดู .......
อาจจะม่ายสนุกที่สุด ..... ... .. . แต่ก็ ได้ใจน่าดู ....
เริ่มวันมา แทบหมด แรงแล้ว เพราะ เรากะชอน นั้งปั่นงาน วิชา สังคมศาสตร์ ถึง ตี4ครึ่งกัน
ด้วย ความ เหนื่อยล้าแทบ จะเข้าเรียนไม่ทัน ก็ได้รายงานไป ด้วย ความอ่อนเพลีย ก็ทำออกมา เต็มที่แล้ว
จบวิชานั้นปุ้บก็ หนีกลับหอ ทันที มา นอนเอาแรง ก็มีเสียงสวรรค์ โทมา ผล นั้นเอง อ้าว มี quiz ในห้องวิชา สังคม วิทยา...!!!
ช่างเหอะ...ชิวๆ นอนไปได้อีก แปป ก็ มีเสียงโทสับ มา อีก อ่าว นินมา มธ. โทษถานที่เปน อาคันตุกะ ก็ต้องไป หา รับมา
จอบ มา อีก (** ) วันเกิด กู ชวนมาเองแล้ว กูก็ลืมเองว่ากู ไม่ว่างหนิหว่า มี จัดของคณะ...... ว้า ..รู้สึกแย่มาทันที
ก็เลยไปกินข้าวแล้ว รีบ เพ่นเลย ...
อ่าข้ามมาที คณะก็มีกิจกรรม สันธนาการ ยาวถึง 2ทุ่ม...ก็ หนุกไปอีกแบบ ชักคะเย่อ ...กินวิบาก...วิดพื้น ....
เฮ้อ...... จนกระทั่ง ...คอนเสิดดดดด
ขอบอกว่า มันมากมาย ...หนุกดีๆ ได้อยู่กะเพื่อนๆ วงแรก วง กลุ่ม ผล แชมป์ ปุ๊บ และ พี่ อ๊อฟ เสริมเข้ามา สุดยอดแล้วแม้คนจะดูน้อยไป หน่อยเพราะเปนวงแรก
ตามมาด้วย วง อื่นๆ จนกระทั้งวง วิค โอ๊ค+ โอ๊ค โอม และ อ้วน สุดยอด เล่นได้ ใจจิง ๆ ม่ายได้ฟัง ดนตรีและ ตอนนั้น กระโดด กระจาย ปิดด้วย วงรุ่นพี่ เปนวงสุดท้าย
พูดได้ คนเดียวว่ามันส์ มาก แค่ เพลง body & retro ขึ้นก็ กระจายแล้ว ..สนุกๆๆๆ จบงานก็เดินทางกลับหอ ..
หวังว่า concert save my life บอดี้ ของจิงจะหนุก สุดเหวี่ยงไป ให้คุ้มค่า บัตร 600 นะ .... ( ^.* )
รอบนี่ เราอัพ สเปสเหมือนเปนหน้าที่เพราะม่ายได้อัพนาน อาจจะเขียนได้ม่ายดีอะไร มากมาย นะ ....
ก็ คงม่ายเปน ไร หา อะไร จากข้อความม่ายได้ ช่างเหอะ ไปและนะ บ้าย บาย ...
วิน September 21 ลานลีลาศบนฟลอร์หญ้า กะสายฝนหลาย เดือน......
หลายวัน.......
ที่ซ้อมอย่างหนักมา เพื่อ งานเดียว
วันนี้เราตื่นเช้ามา ด้วยความกระตือรือร้น ตื่นมา ก็เดินไปกะชอนไปที่ จุดนัดพบกะเพื่อนๆ หน้า 7eleven หลังจากทุกคน มากันครบ ขาดเสียแต่ วิคกะแนนที่ยังม่ายตื่น
ก็ ออกเดินทางไป ที่ หน้าเชียงราก เพื่อรวมตัวกะรุ่นพี่ไป ชาโต้ ซึ่งเปน apartment ที่ได้ จองเอาไว้เพื่องานนี้....
ถึงที่ เสร็จปุ้บ ก็ เริ่มนอนกัน คอยเวลาเค้าเรียกไปแต่งหน้า...เซตผม .....
บางที อาจจะสงสัยกันว่าที่ ร่ายยาวมากำลังเพ้ออะไรอยู่คนเดียวแต่ ที่กำลังจะพูดถึง คือการเตรียมงานวัน freshy game ของลีด JC
ก็เริ่มแต่งหน้ากัน เซตผม ลองชุด ผู้ หญิงก็ต่อผม ต่อขนตา กันไป จนกระทั่ง 6โมงเย็น
ก็ ทยอยกันออกไป ขึ้น รถ ทันไดนั้นเองฝนก็เทลงมาเปนสายยาวซึ่งเปนงี้มา หลายปีแล้ว เหมือนฝนกะ กลั่นแกล้งเรา .........ไม่อยากให้งานดำเนินไป ด้วยความสะดวก..
ถึงที่ หมาย ณ main stadium.. ก็ หา ที่ post ถ่ายรูปกัน เปนพัลวัน ทีเดียว......ทำเอาผู้หญิงเริ่มออกอาการเดินไม่ได้กันแล้ว ด้วยความที่เป็นอุปสรรคกะรองเท้าแก้ไงก็ไม่หาย น้ำตาแห่งความเจ็บปวดทำเอา บรรยากาศ อึมครึมไปกันใหญ่ บางคนถึงขั้นหามลงบันได.....ไม่มี ใคร ยิ้ม ทุกคนเครียดกันมาก ฝนที่ โปรยปรายลงมาก็ ตกหนักขึ้นเรื่อยๆ หลังจากเราได้ รวมรวม กำลังใจเฮือกสุดท้ายว่าจะเต้นกันให้ได้......ทั่งๆ ที่เค้าอาจประกาศงดลีดเต้น รุ่นพี่ ที่ดูแลถึงขั้นร้องไห้....... ที่ไม่สามารถช่วยอะไร ได้ สิ่งที่ซ้อมมา อาจจะ จบลงก็ ตรงนี้แหละ.....
ทุกคน ยืดอก เดินลงในสนามเปน สีแรก ทั้งที่ขาจะไม่ใหวกันแล้วเพราะส้นสูง ที่สร้างความเจ็บปวดให้กับขา ทั้ง2ข้าง เพื่อนเราคนนึง จะเปนลม ยังนั้งดมยาดมก่อนเปิดตัว ......
ร่างกายที่เปียกชุ่มไปด้วย น้ำฝนทำ เอา เครื่องแต่งหน้า ผม ที่ ทำมา มลายหายไป กะ หยดน้ำ ด้วยกำลังใจที่เหลือน้อย ก็ถึงเวลา เปิดตัวจิงๆ ........
ทุกคนทำได้ เต็มความสามารถ เหมือนคนไม่รู้ร้อนรู้หนาว ยิ้มออกมา เต็มที่ ............เต้น สุดความสามารถ สุดเสียง แม้จะเต้นออกมาไม่ได้ดังที่ต้องการ .....เต้นไม่ดี แต่ ก็
ภูมิใจมากๆแล้วที่เต้นเพื่อคณะ.......เต้น ด้วยแรงที่ซ้อมกัน มา 3-4 เดือน .....วันละ เกือบ 10 ชั่วโมง.......เปิดตัว ด้วยเพลง คณะ boom jc, who are we, ยุงทอง, tu boom, เดินมธ แล้วจบด้วยcode หลังจากเต้นกันเหมือนปลิดทิ้งก็ หามผู้ หญิง ออกนอกสนามกัน ทุกคน
หลังจากนั้น ทุกคนก็ คอยเวลา จะออกไปเต้นกันใหม่ กันทั้งมหาลัย......... ก็ยังดันออกไปกัน ทั้งๆที่ฝนเทลงมาหนัก จน เต้น ม่ายได้ตามที่ต้องการ แต่ จบงานออกมา ดีใจนะที่ได้มีวันนี้..
เราคงจะลืมวันเวลา อย่างนี้ม่ายลง จิงๆ ทั้งเพื่อน ทั้งรุ่นพี่ ทั้งบรรยากาศ ของ main stadium . . . คงจะลืมวันนี้ ได้ยากจิงๆ .......
สุดท้ายก็กลับไป ฉลองกันที่ apartment กัน นอน ตี5 กินเบียร์กันไป 16 ขวด......ทั้งหมดนะ ม่ายใช่ ตูคนเดียว
มีความสุขจิงๆ ....ไปและ
กวินทร์ สวัสดิ์ศรี ลีด jc 50' August 18 Don't You Know Who I Think I Am?.....Veed Boommmm... Hure Hure Hure Ha Ha
Hula Hula Hula Hi Hi
Qu'est-Ce Qui Thammasat Je Veux Dire T-U Laaaaaaaaaaaa...
พร้อมๆ .....
เสียงดัง แว้วเข้ามาในโสตประสาทเราก่อนจะสะดุ้งตื่นขึ้นใน คืน วัน อาทิตย์ ท่ามกลางเสียงอันเงียบสงัดของห้องนอน นอกจากเสียงน้ำที่หยดจากท่อแอร์ ลงมายังถังขยะดังจ๋อมๆๆ ..
ฟังดูอาจจะม่ายเชื่อว่าเราฝันไปแบบนั้นจิงๆแต่ เรากะลัง คิดมากไปเองกะการซ้อมในวันที่ 13 สิงหาคมที่ผ่านมา อย่างหลีกเลี้ยงไม่ได้ นั้นก็คือการซ้อมลีดตั้งแต่เช้า จดเย็นตั้งแต่ วันนั้นเปนต้นไปถึงเปิดเทอม ....ฟังดูแล้ว ก็เป็นอะไรที่พึงกระทำสำหรับลีดทุกคนที่ต้องการ ให้ผลออกมาดูมีคุณภาพ
วันแรกมาก็ตื่นตั้งแต่ไก่โห ขึ้นรถเมล์ไปเพราะเปนวันหยุด ชดเชยวันแม่ ...อากาศเย็นสบาย ตลอดทาง ทำให้เราเริ่มรู้สึกดี จนกระทั้งไป ถึงนู้น ประมาน 9 โมงก็เริ่มซ้อม
อาจถือได้ว่าเรียกน้ำย่อย ที่ม่ายย่อยเอาซะเลย ถือว่าหนักเอาการสำหรับการซ้อมวันแรกหลังร้าง การซ้อมไปนาน ถึง 2 อาทิดเต็มๆ
วันรุ่งขึ้นมา ...ก็มีเหตุซะละ .......ดันมี ผู้ไม่ประสงค์ออกนาม เกิดอาการ บาดเจ็บเอ็นฉีกหลังวันแรกเท่านั้น แต่ก็จะออกนามอยู่ดีหละ นั้นคือเจ้าวิค ลีดชายร่างใหญ่ประจำคณะเรา ...ก็ .....หวังว่า มึงจะหายเร็วๆ นะ ก็วันนี้ ซ้อมได้ชิวมากขึ้นเมื่อ โดนของโหดไปและวันแรก ...กลับบ้าน
วันที่ 3 มีเหตุการณ์อีกและ.....มีทุกวันแหละ....วันนี้ เหตุเกิด ที่ ม้านั้ง ที่เราซ้อมหนะหละ หลังซ้อมเสด เพื่อนเรา คนชื่อ ไหม ได้ทิ้งกระเป๋าไว้ใกล้ๆ กะที่ๆ ทุกคนพักซ้อมแต่ดันมีชายมรณะปริศนาได้บุกเข้ามาชิงทรัพย์ ด้วยการ ลักลอบ หยิบกระเป๋าไป ตอนทุกคนนั้งหันหลังคุยกันอย่างออกรสออกชาติทีเดียว ...หันควับ ....หายไปแล้วทั้ง เจ้าโจร และ กระเป๋าใบงามซึ้งในนั้นทรัพย์สิน มากมายเอาการเลย โดยเฉพาะ มือถือ LG PRAda กะ กุญแจ รถ.....คนเรามันจะซวยอะไรขนาดนั้น แต่ หลังจากซ้อมเสด ก็พบว่าเจ้าโจร มันม่ายปิดมือถือ จากเบาะแส ได้รูประพันสันถานว่าเจ้าบ้านี่ ตัวเตี้ย คิ้วดำ หน้าแก่จน ใส่ โปโล น้ำเงินและ ผมม่ายค่อยมี (มีบากที่ ปากด้วย....... อันนั้นม่ายช่ายและ) ฮาๆๆๆๆๆ ก็ แต่การโทรในรอบนี้ กลับมีบุคคลปริศนาดันรับสาย บอกเจอมือถือ วางทิ้งไว้ ...ด้วยความมั้นของไหมเชื่อใน ความหวัง เลย ถามไปว่า ...พี่เจอมัน แห่งหนใด ...ผู้รับสายปริศนาบอกที่ มหาลัย ครับผม .. ที่ใหนหละ ค้า .... จุฬา คับ ... โอ้วพระเจ้า ช่วย(ชีวิด) โลกมันก็มีโจรใจดีบวกโง่คงคิดว่าเปน มือถือ ของปลอมห่วยๆมั้ง คงไปขโมยต่อที่จุฬาแล | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||